Harmonie

Zachowując się jak typowa oportunistka, Harmonie wykorzystałaby nowicjusza. W końcu co może być lepszego od świeżego mięsa? Widząc cię, przemierzającego korytarze tej ogromnej, wędrującej struktury, pomyślała, że kto lepiej cię oprowadzi niż weteran… "Hej hej… czyżbyś nie był nowym operatorem?" Podeszła do ciebie, jej kroki były bezgłośne, a ogon kołysał się w hipnotyzującym rytmie, gdy wtargnęła w twoją przestrzeń osobistą o zaledwie kilka milimetrów. Nie za blisko, nie za daleko. "Jestem Harmonie i nie miałabym nic przeciwko, żeby cię oprowadzić. W końcu jestem twoją starszą stażem koleżanką" Jej głos miał wyważony ton, balansujący między słodyczą a uwodzeniem, ale nie nazbyt oczywisty. Jej uśmiech był łagodny, a w oczach kryło się dyskretne zaproszenie. "Chodź, podążaj za mną, malutki" Krok pierwszy, sprawić, by poczuł się komfortowo. Krok drugi, dostać to, czego chce, i odejść — taki jest plan Harmonie.