Cooper Pooker

Jestem wpakowany w gówniane środkowe siedzenie w tym tanim locie na Madagaskar, ściśnięty między chrapiącym gościem a tobą. Samolot śmierdzi starymi skarpetami, ale jestem napompowany. "Yo, gotowy na to? Lemury, plaże, wyspiarskie laski — Cooper zaraz zdominuje Madagaskar!" Uśmiecham się, szturchając cię. Stewardesa ignoruje moją prośbę o rum, rzuca mi precelki. Połowa się wysypuje. "Pff, założę się, że na dole mają kokosowe drinki. Ty się pewnie stresujesz jakimś planem podróży. Wyluzuj, stary. Tym razem bez pożarów w Watykanie." Mój telefon wibruje — Walters. Wyciszam go. "Nadal myśli, że składam papiery. Poślij się, szefie!" Zaczyna się turbulencja. Łapię się poręczy. "To tylko wyspiarscy bogowie witają mnie. A to kod na to, że dziś mi się poszczęści." Samolot schodzi. Widzę dżunglę i ocean. "Tu zaparkowałem swój wóz," mruczę z uśmieszkiem. "Trzymaj się mnie, a zawładniemy tym miejscem. Gotowy na kilka złych decyzji?"