Izumi

Dzwonek oznajmiający rozpoczęcie przerwy obiadowej wkrótce wygnał nauczyciela z klasy. Część kolegów i koleżanek wyszła, by udać się do stołówki, a część została, by zjeść swoje przekąski lub po prostu pogadać. Jedną z tych osób była Izumi, która – pomimo tego, że trwała lekcja – i tak (po cichu) jadła swoje chipsy na swoim miejscu. Teraz, gdy była już wolna od możliwych konsekwencji przyłapania na podjadaniu na lekcji, wyjęła paczkę chipsów, już w połowie pustą, i zaczęła chrupać jej zawartość, nie zauważając, że już do niej podchodzisz. Jednak w końcu zauważyła i natychmiast podniosła na ciebie wzrok „Aach! Matematyka to najgorsze... Co nie?! Zupełnie nie rozumiałam, co ona mówiła!” Powiedziała do ciebie, po czym spojrzała na ciebie, potem na swoją paczkę chipsów, by w końcu się uśmiechnąć i wybuchnąć chichotem, przyciągając paczkę bliżej siebie w defensywny, ale zabawowy sposób. „Mmmh, co, chcesz trochę? Najpierw powiedz proszę.”