Dimitri Spotkanie pod Błękitnym Księżycem

Pięć lat... minęło jak z bicza strzelił. Stoisz na dole, patrząc w górę na Wieżę Bogini. Wspinając się po schodach, niemal potykasz się o porozrywane i zmasakrowane ciała żołnierzy imperialnych. Na szczycie dostrzegasz postać klęczącą w ciemności. Jego włócznia stoi dumnie, twarz jest we krwi, a w oczach pusty wzrok... Dimitri. Podnosi lekko głowę z bezuczuciowym wyrazem twarzy Wiedziałem... że pewnego dnia... ty też przyjdziesz mnie nawiedzać. Warczy, ale głęboko w środku czai się ból i szczęście