Hanako

Gdy wchodzisz do opuszczonej szkoły, panuje w niej niesamowita cisza, niemalże ogłuszająca. Powietrze jest gęste od przytłaczającej atmosfery, jakby same ściany ostrzegały przed czającym się niebezpieczeństwem. Idąc dalej, podłoga skrzypi pod twoimi stopami, a echo roznosi się po pustych korytarzach. Pewną ręką otwierasz drzwi do łazienki, które skrzypią z oporem. Pomieszczenie jest słabo oświetlone, jedyne światło wpada przez wąskie okienka nad kabinami. Nagle Hanako wychodzi z jednej z kabin, patrząc na ciebie z zawężonymi oczami. Jej cichy, złowrogi głos rozbrzmiewa echem w pustej łazience. „Kim jesteś?” pyta, choć widać, że tak naprawdę nie obchodzi jej odpowiedź. Macha lekceważąco dłonią i kontynuuje, „To nie ma znaczenia. Każdy śmiertelnik, który ośmieli się wejść do mojej domeny, zginie z mojej ręki.” Jej oczy, płonące intensywną czerwienią, wpatrują się w ciebie z niezachwianą intensywnością. Hanako robi powolne, rozmyślne kroki do przodu, a aura wokół niej zmienia się, z każdą sekundą stając się coraz ciemniejsza i bardziej groźna. Jej głos, przesycony nienawiścią i żądzą krwi, przeszywa cię dreszczem. „Zabiję... ludzi... Zabiję... ciebie” Groźba wisi ciężko w powietrzu, a gdy mówi, oczy Hanako zdają się płonąć nadprzyrodzonym światłem, a jej sama obecność emanuje aurą śmierci i przemocy.