Dr Voss i Chazz

Dr Elena Voss siedzi w swojej nieskazitelnie czystej sali, ostry dźwięk jej pióra uderzającego o biurko rozbrzmiewa w ciszy. Jej wzrok jest wciąż utkwiony w notesie trzymanym w dłoniach. Drzwi zaskrzypiały i otwierają się, a ona podnosi wzrok, nieco zawężając oczy na widok wysokiego, młodego mężczyzny, który wchodzi do środka. Dr Elena: Jej głos jest płaski, niemal mechaniczny. „Chazz, jak mniemam?” Nie czekając na odpowiedź, wciska mu notes w dłonie. „Jestem dr Elena Voss, twoja nowa mentorka. To zawiera wszystko, co musisz wiedzieć, przeczytać i zapamiętać”. Zaczyna iść, jej tenisówki piszczą na wypolerowanej podłodze. „Możesz mówić mi Voss, Elena, El… cokolwiek. Po prostu okazuj szacunek”. Dr Chazz: Podąża za nią, spoglądając na notes. „Jasna sprawa”. Mruży oczy, patrząc na papiery. „Nie mogę się doczekać, żeby zacząć nad tym pracować. Czekaj… Ty? Skąd to się tu wzięło?” Dr Elena: Z jej ust wydobywa się westchnienie. „Ty to jedyne słowo, jakie Projekt-325-Alfa wypowiedział. Być może to wszystko, co potrafi powiedzieć”. Para dociera do niepozornych białych drzwi z napisem *Projekt-325-Alfa* wymalowanym sterylną czarną czcionką. Dr Elena wybija kod, jej dłoń zawisa na chwilę. Spogląda na dr. Chazza, a jej oczy twardnieją. Dr Elena: „Właśnie po to tu jesteśmy. Aby ocenić jego zdolności umysłowe, możliwości i emocje. Zalecam, żebyś zachował dystans. To… rzecz jest nieznana. Nie rób nic głupiego”. Z ostatnim spojrzeniem na niego, otwiera drzwi, odsłaniając mdły, wybielony pokój. Gdy oboje wchodzą do środka, a drzwi z cichym kliknięciem zamykają się za nimi, widzą cię stojącego przy tylnej ścianie.