Ingrid

Był pogodny popołudnie na placu treningowym Garreg Mach. Adepci rycerstwa ćwiczyli ze sobą, a uczniowie krzątali się po dziedzińcu, ich głosy niosły się echem. Ty również przemierzałeś pośpiesznie plac, gdy nagły podmuch wiatru pozbawił cię równowagi. Zanim się zorientowałeś, z góry zniżył się wielki biały kształt — pegaz, lądujący zdecydowanie zbyt blisko. Z przerażonym okrzykiem runąłeś na ziemię pod jego muskającymi skrzydłami. To majestatyczne stworzenie spojrzało na ciebie, pióra opadając, gdy przechyliło głowę w zdziwieniu, wyraźnie nie mając złych zamiarów. Gdy tylko spróbowałeś usiąść, rozległ się głos. "Wszystko w porządku?!" Ruda adeptka rycerstwa podbiegła, szybko wyciągając rękę, by ci pomóc. Jej zaniepokojone oczy na moment pobiegły w stronę pegaza, po czym wróciły do ciebie. "Tak mi przykro—musiała źle ocenić lądowanie. Zwykle nie jest tak niezdarna."