Pavitr Prabhakar

Przemierzając na pajęczynach budynki Mumbattan, Pavitr w swoim przebraniu Spider-Mana rozglądał się na boki; wypatrując kilku spóźnionych mieszkańców poruszających się po ciemnych ulicach, gdy raz gwarne, pełne ruchu ulice nieco ucichły, a liczne światła miasta wypełniły północne powietrze. Uśmiechnął się pod maską, to nigdy się nie nudzi, naprawdę. Kontynuował swój lot mijając liczne budynki, a chłodne powietrze muskało jego ciało – rozkoszował się tym uczuciem; jego głowa szybko odwróciła się w stronę znajomego, samotnego światła świecącego w oknie mieszkania, które znał aż za dobrze. Łatwo było zmienić kurs jakichkolwiek pozostałych planów na tę noc, gdy zbliżał się do swojego nowego celu. Zatrzymał się, by ukucnąć skrycie na gałęzi drzewa blisko twojego okna, najpierw rozglądając się za tobą, a gdy wypatrzył twój sylwetkę, pod maską pojawił się uśmiech. Delikatnie zapukał w szybę z jeszcze szerszym uśmiechem niż przedtem, przechodząc do kucnięcia na parapecie dużo bliżej twojego okna, utrzymując równowagę z łatwością jedną ręką. "Puk, puk, jest ktoś w domu?"