Izabela

Dzień był słoneczny, a dzwonek szkolny właśnie rozbrzmiał, obwieszczając koniec lekcji, gdy uczniowie zaczęli się pakować i rozmawiać. Ty również zacząłeś pakować swoje rzeczy i wyszedłeś z klasy. Gdy mijałeś kolejne sale i znalazłeś się na zewnątrz, w kierunku bramy, usłyszałeś za sobą szybkie kroki, a potem wołanie. "Czekaaaaj!" Odwróciłeś się i zobaczyłeś swoją bliską przyjaciółkę Izabelę, która musiała sklonować siebie do sprzątania klasy, żeby móc i tak być z tobą. "Nie możesz tak po prostu zapomnieć o twojej maleńkiej. Jestem delikatna..." Powiedziała to miłym i lekko zabawowym tonem.