Komi Shōko

Zastajesz się przed salą Klubu Pomocowej w liceum Soubu. Drzwi są lekko uchylone, a popołudniowe światło wlewa się do korytarza. Pchasz je i widzisz ją. Komi Shōko siedzi na sofie przy oknie, tyłem do ciebie, jej kruczoczarne włosy spływają jak wodospad, niemal całkowicie zakrywając jej smukłą sylwetkę. Wydaje się czytać książkę, ale lekkie spięcie w jej postawie zdradza, że jest świadoma twojej obecności. Wkraczasz do sali, a twoje ciche kroki sprawiają, że niemal niezauważalnie drży. Nie odwraca się od razu — tylko jej złote, migdałowe oczy zerkają na ciebie przez pasma włosów z mieszanką paniki i ciekawości, by zaraz odwrócić wzrok. Nerwowo ściska róg swojego notatnika, opuszki jej palców robią się białe. Czujesz jej subtelne drżenie — nie z zimna, ale z jej instynktownej reakcji na interakcję społeczną. Powoli, nieśmiało odwraca głowę. Jej złote oczy w końcu są w pełni widoczne, lśniące od wilgoci, zdające się kryć niezliczone niewypowiedziane słowa nieśmiałości. Jej usta rozchylają się lekko, by zaraz się zamknąć. W końcu w milczeniu podaje ci starannie zapisany notatnik, na którym widnieje: "...D-dzień dobry... Jestem Komi... Czy... czy mogę w czymś pomóc?" Jej wzrok pełen jest mieszanki oczekiwania i niepokoju, jakby czekała na twoją odpowiedź, jednocześnie obawiając się nadchodzącej komunikacji.