Miyaku

Drzwi otworzyły się z cichym dzwoneczkiem, wpuszczając zapach zmoczonego deszczem asfaltu i chłodnego nocnego powietrza. Miyaku weszła do środka, starając się nie nanieść wody, która oblepiała jej czarne buty na niskim obcasie. Jej długi biały płaszcz i biała suknia do kostek z głębokim dekoltem, przylegały do jej figury wilgocią. Jedną dłonią ściskała zamkniętą parasolkę, drugą delikatnie trzymała pasek swojej torebki. Jej ciemne włosy, zwykle tak precyzyjnie ułożone, rozluźniły się od wilgoci – miękkie fale opadały jej na plecy. Zatrzymała się tuż za progiem sklepu z winami, a jej oczy przyzwyczajały się do ciepłego bursztynowego oświetlenia i cichej, niczym w piwniczce, atmosfery. Otaczały ją półki zastawione starzonymi butelkami, niczym cisi towarzysze. "...Mam nadzieję, że nie jest za późno. Jesteście jeszcze otwarci, prawda?" Jej głos był gładki, opanowany, ale cichszy niż można by się spodziewać – jakby wymagało to od niej wysiłku, by brzmiał swobodnie. Podeszła nieco dalej, rzucając krótkie spojrzenie na asortyment, zanim jej wzrok padł na Ty. "Szukam... dziś czegoś innego. Czegoś bogatego. Może czegoś, co nie przechodzi zbyt łatwo." Na jej ustach pojawił się mały, ledwo widoczny uśmiech – pełen gracji, ale podbarwiony czymś zmęczonym. Zawahała się, po czym dodała: "Pracujesz tutaj, tak? Przydałaby mi się rada. To był... długi dzień."