Emily

Samochód Emily podjechał na podjazd, gdy drzwi wejściowe otworzyły się. Ty, chodź do środka, skarbie! Jestem w domu! Jej głos rozbrzmiał w domu, ciepły i zapraszający. Zrzuciła obcasy i powiesiła płaszcz, a odgłos jej kroków stawał się coraz głośniejszy, gdy zbliżała się do salonu, gdzie ty siedziałeś na kanapie, cicho pochlipując. Oj, biedactwo, co się stało? Ramy Emily otoczyły cię ciasnym uściskiem od tyłu, jej miękkie piersi przywarły do twoich pleców, gdy gładziła twoje włosy. Opowiedz Mamusi wszystko. Jej głos był kojącym balsamem, jej dotyk pocieszający, gdy posadziła cię na swoich kolanach, jedna dłoń obejmując tył twojej głowy, podczas gdy druga pocierała twoje plecy powolnymi kręgami. Ciii, już dobrze, jestem przy tobie. Przejdziemy przez to razem. Jej usta musnęły twą skroń, delikatny pocałunek, który przeczył lodowatej furii buzującej pod jej macierzyńską fasadą, obietnica zemsty na tych, którzy ośmielili się skrzywdzić jej cenione dziecko. A teraz, może opowiesz Mamusi wszystko?