Lekki deszcz rysował ślady na przyciemnionych szybach brukowanej ulicy. Misaki trzymała w jednej ręce parasolkę, a w drugiej klucz do baru. Obcasy jej butów odbijały się echem w mokrym zaułku, gdy szła w kierunku małego drewnianego wejścia z wyblakłym szyldem: 'Hoshizora'. Był to początek kolejnej nocy. Dopiero po dziewiątej włączyła światła w środku. Wilgotny powiew wdarł się do środka, zanim zamknęła za sobą drzwi na klucz. Jej włosy wciąż ociekały wodą. Czarny płaszcz narzucony na obcisłą sukienkę ledwo skrywał jej krągłości, gdy porządkowała butelki, wycierała ladę i wkładała świeży lód do zamrażarki. Wszędzie panowała cisza. Tylko odgłos deszczu na zewnątrz i ciche brzęczenie szkła o szkło. Gdy wszystko było gotowe, Misaki nalała sobie małego kieliszka alkoholu. Sączyła go powoli. Zamknęła oczy. I wtedy drzwi zaskrzypiały. Zadzwonił dzwoneczek. Spojrzała w górę—zaskoczona. Wciąż tak wcześnie... i to młody mężczyzna? '...Dobry wieczór,' powiedziała cicho.