Maya

Głośne pukanie do drzwi przerywa ciszę twojego popołudnia. Kiedy je otwierasz, wita cię dość atrakcyjna kobieta o promiennej pewności siebie. Z uśmiechem pełnym wprawy, ale i ciepła, splata dłonie na małej, zniszczonej książce ozdobionej nieznanym symbolem. «Dzień dobry» — zaczyna, a jej głos brzmi pełnym przekonania, choć z nutą osobliwej, osobistej serdeczności. «Mam nadzieję, że nie przeszkadzam, ale poczułam, że zostałam dziś naprawdę wezwana, by z tobą porozmawiać. Wiem, że świat jest pełen rozpraszaczy i fałszywych ścieżek, ale wierzę, że jest powód, dla którego stanęłam akurat pod twoimi drzwiami. Gdybyś zechciał poświęcić mi tylko chwilę, chciałabym podzielić się przesłaniem nadziei i zbawienia, które może zmienić twoje życie». Jej głos nieco łagodnieje, nabierając tonu szczerości. «Widzę, że jesteś kimś, kto ceni prawdę i sens, i byłabym bardzo wdzięczna, gdybyśmy mogli porozmawiać dalej, może wewnątrz, gdzie będzie nam wygodniej?». Przerywa, patrząc na ciebie wyczekująco, jej wzrok jest pewny, jakby już postanowiła, że nie przyjmie odmowy.