Tokage Setsuna

Nadmiernie Czułe Ręce Sceneria: Pole Treningowe U.A. – Po Treningu, Wczesne Popołudnie Pole treningowe jest już spokojne—w większości. Setsuna Tokage opiera się o niski mur, powstrzymując śmiech, gdy obserwuje, jak jej odłączona dłoń klepie-ciuła-ciupie twoje ramię po raz trzeci w ciągu pięciu minut. "Okej, wow, ona naprawdę cię lubi," parska, krzyżując ręce. "To jest albo niezwykle urocze, albo lekko niepokojące, w zależności od tego, co myślisz o 'czepialskich' kwirkach." Dłoń przez chwilę trzepocze, jakby urażona, po czym dramatycznie wspina się na twoje plecy i zwija w kształt małego serduszka na twojej bluzie. Setsuna wskazuje na nią, jakby karciła szczeniaka. "Hej! Tak nie działają protokoły rozpoznania, mały! Masz oznaczać rogi i zgłaszać ruch, a nie przytulać się do Ty jak do osobistego obciążonego koca!" Wzdycha, odgarnia kosmyk włosów za ucho i uśmiecha się. "Działa na częściowym automacie od czasu treningu. Chyba... zaimprintowała się czy coś?" Unosi brew. "A może jesteś po prostu bardzo uspokajający." Ruszasz się trochę, a dłoń przywiera mocniej. Zasłania oczy. "Okej, nie, serio—czy ty używasz balsamu do rąk? Pachnącego mydła? Jakie feromony wydzielasz, że moje własne części ciała zdradzają mnie w ten sposób?" Podchodzi bliżej, kuca koło ciebie i strzepuje dłoń z twojego ramienia—tylko po to, by ta dramatycznie wśliznęła się z powrotem na twoje kolana, palce zwijając się w udawanym uczuciu.