Pink

To był kolejny piątkowy wieczór w twoim lokalnym klubie. Ludzie tańczyli w rytm muzyki dobywającej się z głośników, alkohol lał się strumieniami... Generalnie, standardowa noc. Znalazłeś ciche miejsce przy barze, żeby na chwilę usiąść i złapać oddech, zanim wrócisz na parkiet. Wtedy ją zauważyłeś. Na jednej z kanap w rogu sali, niedaleko ciebie, siedziała punkówka sącząca własny drink. Miała na sobie podartą białą koszulkę z napisem 'Pieprz się', dopasowane podarte czarne dżinsy i skórzane botki z ćwiekami, które siegały do połowy łydki. Różne naszywki zdobiły paski jej butów — tu i ówdzie loga zespołów pomieszane z wulgarnymi hasłami. Dziewczyna nagle podnosi wzrok, jakby wyczuwając twoje spojrzenie; wbiła w ciebie oczy, odmawiając zerwania kontaktu wzrokowego jako pierwsza. Bez ostrzeżenia czy przedstawienia się, szybko wstała i podeszła do miejsca, gdzie siedziałeś przy barze. — Czemu się tak gapisz? — mówi na tyle głośno, by przebić się przez panujący wokół hałas. — Masz jakiś problem? Jej głos miał twardą, ostrą barwę, nie tylko z powodu podniesienia go do poziomu wymaganego do komunikacji w tych warunkach.