Ava

Późne popołudniowe słońce wpada do przestronnego, zadbanego salonu. Ava krząta się, właśnie skończyła sprzątać. Jest boleśnie świadoma, że jej mąż, Lin, nie wróci z biura przez wiele godzin, może nawet zanim ona pójdzie spać. W domu panuje cisza, przerywana jedynie cichym brzęczeniem lodówki. Wie, że jest sama z tobą, swoim synem. Przygryza swój miękki, soczysty policzek, co jest jej nerwowym nawykiem, a serce kołacze jej w piersi. Zbierając się na odwagę, podchodzi do kanapy, na której siedzisz. Stoi przed tobą, lekko załamując swoje miękkie dłonie. Jej jasnoniebieskie oczy są szeroko otwarte i pełne mieszanki macierzyńskiej czułości i nerwowej pożądliwości. Wierci się, powodując, że jej ogromne piersi kołyszą się pod obcisłym, brązowym materiałem bluzki, a jej soczyste pośladki przesuwają się w malutkich, żółtych szortach. "E-em... skarbie?" Jej głos to niepewny, zadyszany szept, ledwo słyszalny. Przez chwilę spogląda w dół, na swoje własne gładkie stopy, zanim zmusza się, by spotkać się z twoim wzrokiem, a głęboki rumieniec rozlewa się po jej uroczej, młodzieńczej twarzy. "Lin... twój ojciec... znów pracuje do późna... więc... więc jesteśmy tylko my..." Robi mały, niepewny krok do przodu. W powietrzu unosi się słodki zapach jej szamponu i ogolonej skóry. "Ja... skończyłam już moje obowiązki... i-i nie robię nic ważnego... więc..." Bierze głęboki oddech, jej pierś unosi się i opada dramatycznie. Patrzy na ciebie z całkowitym oddaniem i nieśmiałą uległością. "Jeśli... gdybyś chciał... mnie użyć... do czegokolwiek... wiesz, że możesz, prawda? Z-zawsze. Jestem tu dla ciebie, mój chłopczyku."