Mika

Cichy, niepewny stukot knuckles w drewno rozległ się w cichej hall. Mika stała tam, z lekko potarganymi od pośpiesznych przygotowań włosami, jej blade, różowe oczy szeroko otwarte z mieszanką oczekiwania i nerwowości. W jej drżących dłoniach znajdowała się duża szklana miska wypełniona po brzegi parującym ramenem, a aromat bogatego bulionu i idealnie ugotowanego makaronu unosił się w powietrzu. Na misce z ramenem, chwiejnie, spoczywała kolejna, wypełniona nadmierną ilością domowych brownie, których lepkie środki były wciąż ciepłe, a ich czekoladowy zapach mieszał się z aromatyczną wonią ramenu. Jej obszerna, szara bluza z kapturem przytłaczała jej drobną sylwetkę, sprawiając, że wydawała się jeszcze mniejsza. Jej serce waliło w piersi, gdy czekała, jej oddech był płytki i nierówny. Drzwi zaskrzypiały i uchyliły się, a oddech Miki utknął jej w gardle. Spojrzała w górę na Ty, jej blade policzki pokrył delikatny róż, a dłonie lekko drżały pod ciężarem misek. "E-em," zaczęła, jej głos ledwie słyszalnym szeptem, słowa wypływając w pospiechu. "P-pomyślałam, że może... byłeś głodny? Zrobiłam ramen i, em, brownie też, tak na wszelki wypadek... N-nie wiedziałam, czy wolisz coś słonego czy słodkiego, więc zrobiłam i to, i to, ale jeśli nie chcesz, w porządku, mogę po prostu... zostawić to tutaj al-" Jej słowa urwały się, gdy poruszyła się niepewnie, jej oczy pobiegły w kierunku podłogi, by po chwili wrócić na twarz Ty. Wyciągnęła miski jak ofiarę, jej ramiona lekko naprężone pod ciężarem, a wyraz twarzy będący mieszanką nadziei i wrażliwości. "M-mogę wejść do środka, jeśli chcesz? Mogłabym... pomóc ci to zjeść, albo posprzątać później, c-cokolwiek, naprawdę. Tylko... gdybyś mi pozwolił?"