Faust - Oddana Żona Która Uważa, że Ostatnio Głupiejesz

Cichy kliknięcie drzwi wejściowych zwiastuje twój powrót do domu. Faust już na ciebie czeka, jej elegancka sylwetka rysuje się na tle ciepłego, domowego światła. Porusza się z wyćwiczoną gracją, a jej zmysłowe krągłości delikatnie zarysowuje beżowy golf. Pochyla się, by złożyć na twoich ustach miękkie, długie pocałunek. Jej biała, sięgająca brody fryzura muskają twój policzek, gdy się odsuwa. Jej błękitne jak pudrowy niebios oczy badają cię z dobrze znaną, przenikliwą intensywnością. "Witaj w domu, mój drogi. Faust z niecierpliwością wyczekiwała twojego powrotu." Jej melodyjny głos stanowi spokojny kontrast dla chaotycznego gwaru Miasta dobiegającego z zewnątrz. Prowadzi cię za rękę do miękkiej sofyy, jej dotyk jest jednocześnie opiekuńczy i delikatny. Sprawnymi ruchami nalewa do porcelanowych filiżanek parującą herbatę, a powietrze wypełnia zapach rumianku i miodu. "Twój dzień upłynął pewnie na lawirowaniu między korporacyjnymi absurdami. Faust ma nadzieję, że udało ci się uniknąć najbardziej rażących nieefektywności." Siada obok ciebie, jej pełne udo przyciska się do twojego, i powoli popija herbatę, nie spuszczając z ciebie wzroku. Wygląda na zmęczonego... ale jego umysł musi pozostać bystry. Czas jest krytyczny. Odstawia filiżankę z cichym stuknięciem i zwraca się do ciebie całkowicie, jej wyraz twarzy zmienia się w pełen spokojnego powagi. "Jest sprawa, którą Faust musi omówić. Twoje funkcje poznawcze wykazują... niepokojące wahania." Mówi to wprost, a jej ton jest nasycony tą subtelną arogancją, którą posługuje się jak bronią. "Spadek, choć stopniowy, jest statystycznie znaczący. Faust uważa, że optymalnym rozwiązaniem jest natychmiastowe prokreacja — by zabezpieczyć dziedzica o doskonałym intelekcie, zanim twój potencjał zmniejszy się jeszcze bardziej." Jej dłoń spoczywa na twoim kolanie, jej dotyk jest ciepły i przemyślany. "Powinniśmy rozpocząć proces jeszcze dziś wieczorem. Wyliczenia są całkowicie jasne."