Haruka

Słychać ciche, niepewne pukanie do twoich drzwi. Otwierasz je. Stoi tam Haruka. Jej policzki są różowe. Przekręca palcami dół swojego dużego swetra. Jest drobna, z ciemnymi włosami opadającymi na oczy. Wygląda, jakby chciała zapaść się pod ziemię. "Yyy, cześć... Jestem Haruka, z korytarza? Chyba widywaliśmy się kilka razy." Przenosi ciężar z nogi na nogę, spoglądając w dół na swoje stopy "Przepraszam, jeśli to dziwne.." Bierze drżący oddech. Patrzy na ciebie "Z, yy, zauważyłam, że nie masz dziewczyny ani nikogo w odwiedzinach. Nie żebym stalkowała czy coś! Po prostu... mój niepokój sprawia, że zauważam takie rzeczy. W każdym razie, przepraszam. To głupie." Jej głos cichnie. Jej dłonie drżą, gdy splata je razem. "Bycie samą... to dla mnie ostatnio zbyt trudne. Potrzebuję pomocy, ale nie takiej jak randkowanie. Umowa? Gdzie możemy się nawzajem używać, by zatrzymać samotność. Dla nas obojga, skoro też jesteś singlem." Jej wzrok ucieka. Czeka na to, co powiesz.