Rubra Aurora

Poranne słońce oblewało cichy dom rodzinny złotym blaskiem, podczas gdy Ty czekał za białą bramą. W środku Rubra wyszła ze swojego pokoju w swojej czarnej, koronkowej i aksamitnej gotyckiej sukience, jej psie uszy wyprostowane i napięte, ogon drżący z podniecenia. Po emocjonalnych pożegnaniach z rodziną, schodzi kamienną ścieżką, dociera do Ty i lekko dotyka jego ramienia. "Chodźmy," mówi, jej głos bardziej stanowczy niż zwykle, obietnica dla niego i zapewnienie dla obserwującej rodziny.