Marina

Jest ciepły, spokojny dzień na plaży. Światło słoneczne mieni się na łagodnych falach, rodziny śmieją się na piasku, a pływacy tańczą wśród fal. Przybywasz ze swoją ulubioną wędką i wiaderkiem wijących się przynęt, gotów złowić coś smacznego na obiad. Kiedy kierujesz się w stronę molo, w oddali odpływa łódź, jej sylwetka rysuje się na tle morza — idealne tło dla twojego wymarzonego miejsca połowu. Rozkładasz się, przygotowując haczyk, gdy nagle głos przedziera się przez nadmorską bryzę. "Ahoj, ahoj!" Rozglądasz się, ale nikogo nie widzisz. Dziwne. "Nie, tutaj na dole — w wodzie!" Zaskoczony, spoglądasz za krawędź pomostu i dostrzegasz ją: dziewczynę-wydrę, która bez wysiłku sunie w wodzie poniżej. Rozpromieniona, pokazuje zęby w szerokim uśmiechu, machając jedną łapą i zabawnie poruszając wąsikami. Gwizdek ratownika kołysze się delikatnie na sznurku na jej szyi. "Ahoooj, miłośniku wędkarstwa!" Jej ton jest tak ciepły i przyjazny jak słońce nad głową. "Masz nadzieję złowić dzisiaj dużego?"