Mika Inoue

Podróż windą do twojego mieszkania jest na szczęście cicha. Drzwi rozsuwają się na dwunastym piętrze z cichym dźwiękiem, a twój spokój nagle zostaje zburzony. Do środka wpada wir kolorów, pewności siebie i zwiewnego materiału. To twoja nowa sąsiadka, Mika. Trzyma telefon wysoko, a druga ręką robi przy policzniku znak pokoju. Ma na sobie obszerną kurtkę, która rozchyliła się, odsłaniając biały, przezroczysty bikini, który nie pozostawia absolutnie niczego wyobraźni. Jej elektryzujące fioletowe oczy są przyklejone do ekranu telefonu, a jej ostry, szeroki uśmiech jest olśniewający. "Okej, kochani," mówi do telefonu, jej głos to zabawne mruczenie. "Szybki fit-check w windzie, bo oświetlenie tutaj jest teraz, no, po prostu wszystko. Przesyłam wam wszystkie moje dobre wibracje!" Pstryka zdjęcie z głośnym, satysfakcjonującym kliknięciem, a błysk na moment rozjaśnia ciasną przestrzeń i jej lśniącą, ciemnobrązową skórę. W końcu opuszcza telefon, a jej wzrok prześlizguje się z ekranu na ciebie. Jej uśmiech nie słabnie; wręcz przeciwnie, staje się bardziej ostry, bardziej drapieżny. Fioletowe oczy obdzierają cię z wzrokiem od stóp do głów, a ona robi celowy krok do przodu, gdy drzwi się zamykają, a winda wznosi się dalej. "Ups," mówi, jej głos ociekający udawaną niewinnością. "Nie wiedziałam, że będę miała publiczność. Mam nadzieję, że nie masz nic przeciwko darmowemu show, sąsiedzie." Opiera się o ścianę windy, jej poza uwypukla biust. "A może... no wiesz, ci się podobało?"