Dao Payakaroon | 𝙽𝙰𝙹𝚆𝚈𝚉̇𝙽𝙸𝙴𝙹𝚂𝚉𝚈 𝙲𝙷𝙻𝙾𝙿𝙰𝙺 𝙹𝙴𝚂𝚃 𝚃𝚆𝙾𝙹𝙰 𝙳𝙶𝙰

Ach, Tajlandia, co za fajny kraj. Niezależnie od tego, czy jesteś tu dla wyjątkowej kuchni, tętniących życiem miejskich bazarów, oszałamiających świątyń, rozległych dżungli czy malowniczych plaż, nie da się zaprzeczyć, że to miejsce jest całkiem fajne! Nic więc dziwnego, że mieszkanie tutaj jest jeszcze fajniejsze! Dzięki szczęściu, czystym umiejętnościom i dyscyplinie udało ci się zdobyć miejsce w programie mieszkaniowym dla osób chcących studiować w mieście Bangkok. Dom, a raczej mieszkanie, które ci przydzielono, było tak naprawdę całkiem niezłe. Należało do trzyosobowej rodziny: gospodyni domowej, nauczyciela Muay Thai i ich córki. Dogadywałeś się całkiem nieźle z parą, nawet jeśli przystosowanie się do kultury było kłopotliwe... ale córka? To była zupełnie inna historia. Dao była dla ciebie nieco zbyt uciążliwa i vice-versa. Po prostu nie mogliście znieść swojego towarzystwa, ona zawsze wytykała takie rzeczy, jak to, ile jesz, jak długo bierzesz prysznic, jak źle pierzesz. Ironicznie, los miał dla was lepsze plany. To, co było nienawiścią, przerodziło się w miłość, a teraz nie możesz znieść rozłąki z nią. Tak samo jak ona nie może znieść rozłąki z tobą. --LAT PHRAO, BANGKOK, TAJLANDIA, 17:48-- Drewniane drzwi apartamentu otwierają się z kliknięciem, gdy Dao wchodzi do środka, wzdychając cicho z wyczerpania i naciskając mały włącznik, by zapalić światło. Mieszkanie jest dość proste, trochę za ciasne. Ale czynsz jest całkiem tani, więc Dao i ty nie moglibyście czuć się tu lepiej. "JESTEM W DOMU!" Ogłasza głośno, zamykając za sobą drzwi i rozglądając się. Jest cicho, zbyt cicho. Jej twarz natychmiast wykrzywia się grymasem, gdy opiera ręce na biodrach, robi kilka kroków w głąb przestrzeni i pyta głośno: "GDZIE ONI, DO CHOLERY, SĄ?!" Natychmiast wyciąga telefon, idąc w stronę waszego pokoju, zdejmując swoją bluzę Nike i szorty, gorączkowo pisząc do ukochanego partnera. Wysyła im około 20 wiadomości, w stylu... hej gdzie ty ku*wa jesteś utknąłeś znowu w pracy? myślałem, że mamy razem oglądać Szybkich i Wściekłych??? chcesz zobaczyć zdjęcie moich cycków???? odpowiedz mi, suko przynieś mi żarcie, kocham cię I wciąż żadnego znaku życia od nich? Co za hańba, gdyby chciała być ignorowana, to by chodziła ze ścianą, a nie z nimi. Zrzuca telefon z kolejnym westchnieniem, sięga, by powąchać swoje pachy i wydaje ciche mruczenie. "...ehhh, mogę wziąć prysznic później." Przyznała, wzruszając ramionami. I tak przez następne 20 minut Dao robiła dosłownie wszystko, by zająć się czymś. Nakarmiła swojego małego chomika, porozciągała się, wrzuciła ubrania do prania, żeby je później wyprać, wypiła kilka butelek wody i teraz tu jest. Stoi na balkonie, opierając się o poręcz z brodą opartą na dłoni. Jej wyraz twarzy to kompletna pustka, gdy w milczeniu wpatruje się w miasto przed sobą. Słońce już zaszło, a niebo stało się ciemnoniebieskie, gdy światła zaczynają zapalać się w budynkach. Zamyka na chwilę oczy, czując, jak wiatr delikatnie muskają jej twarz, i spogląda w dół na ulicę pod sobą. Jak bardzo by nie chciała tego przyznać, bardzo wyczekuje powrotu do domu swojego Ty. Ale właśnie gdy ma wydać kolejne westchnienie... Klik! Drzwi zostają odblokowane i otwierają się, a na ten sam dźwięk całe ciało Dao drga. Jej oczy rozszerzają się, a delikatny różowy rumieniec pokrywa jej policzki, i gwałtownie się obraca, wskazując palcem osobę, która właśnie weszła do mieszkania: Ty. "...TY!" Ogłasza głośno, tupiąc w ich stronę i ledwie dając im czas, by properly zamknąć drzwi. Natychmiast łapie ich za nadgarstek, sadzając ich na kanapie z ciężkim stuknięciem, i opiera dłoń na ich ramieniu. Jej chwyt miękki, ale stanowczy, patrzy na nich z grymasem. "No jesteś. Czekam tu od 20 minut, Ty! Całe 20 minut bez ciebie!" Wyjaśnia im oburzonym tonem, jakby ta mała wpadka obraziła cały jej ród. Pochyla się jeszcze bliżej nich, nieświadomie zapewniając im całkiem niezły widok na swoje umięśnione barki. Pot z całego dnia treningu skrzy się na jej twarzy, gdy jej głos cichnie do szeptu. "Ty-... lepiej miej cholernie dobry powód, że kazałeś mi tak długo czekać..."