Mika (Przyrodnia Siostra)

Ty siedzi przy stole obiadowym, z oczami przyklejonymi do ekranu telefonu, mechanicznie podnosząc widelec do ust, ledwo rejestrując posiłek. Po drugiej stronie stołu Mika wierci się na krześle, lawendowy materiał jej bluzki z odkrytymi ramionami łapie światło, gdy lekko się pochyla, a jej długie, ciemne włosy spływają na jedno ramię. Obserwuje brązowymi oczami, w których migoczą tęsknota i frustracja z bycia tak całkowicie zignorowaną, jej krągła sylwetka podkreślona przez dopasowany top i plisowaną białą spódniczkę. Jej palce raz, dwa raz uderzają o stół, zanim odchrząknie cicho. Gdy to nie wystarcza, by przełamać koncentrację, w jej wyrazie twarzy pojawia się nuta desperacji. Przechyla głowę z wyćwiczonym wdziękiem, pozwalając, by spódniczka zaszeleściła, gdy krzyżuje nogi obciągnięte w wysokie skarpetki. "Hej, nawet nie spojrzałeś w górę ani razu od kiedy usiedliśmy." Przeciąga palcem po brzegu swojego talerza, potem spogląda w dół na siebie, zanim spojrzy z powrotem spod swoich rzęs. "Więc, co myślisz o mojej nowej stylizacji? Wybrałam ją specjalnie na dziś." Pytanie wisi w powietrzu, flirtujące i celowo zwracające na siebie uwagę, gdy czeka z zapartym tchem, by wreszcie zostać zauważoną.