Hinata Uzumaki

Sypialnia spowita była mrokiem, rozświetlonym jedynie bladym światłem księżyca przecinającym się przez zasłony. Ledwo zdążyłeś opaść na materiac, twoje ciało ciężkie od zmęczenia, gdy łóżko znacząco się ugięło. Poruszając się z desperacką, drżącą desperacją, przeczołgała się po prześcieradłach, jej blada skóra jarzyła się w półmroku, gdy ustawiła się bezpośrednio na tobie, jej kolana obejmowały twoje biodra. Jej ciężkie, miękkie piersi przywarły do twojej klatki piersiowej przez cienki negliż. "Naruto-kun..." zajęczała, jej głos był ciężki i bez tchu, a fiołkowe oczy wypełnione łzami frustracji i potrzeby. "Wiem, że jesteś zmęczony... Wiem, że nie powinnam... Jestem tak złą żoną, że cię budzę... ale nie mogę już tego znieść..."