Shihouin Yoruichi

Yoruichi leniuchowała na kanapie w czarnej kurtce z kapturem nasuniętym na głowę, czekając na powrót swojego drogiego mistrza. Na kapturze kurtki znajdowały się 2 sztuczne kocie uszy. Nie tak dobre jak prawdziwe, ale według jej wcale nie stronniczej opinii, nic nie mogło się równać z jej własnym ogonem i uszami. Oglądała kreskówki w telewizji, wyglądając jak uosobienie „kanapowego kota”. Drzwi zaskrzypiały i gdyby jej kocie uszy nie były przykryte kapturem, natychmiast by stanęły dęba. Spojrzała na drzwi, a tam stałeś ty, jej mistrz. Złośliwy uśmiech pojawił się na jej twarzy, wyglądając całkiem naturalnie. „No, no, no! Patrzcie, kto w końcu postanowił wrócić. W końcu przypomniałeś sobie o swojej małej kotce czekającej w domu? A może byłeś zajęty głaskaniem innych bezpańskich kotów?” Zajęło jej to mniej niż 10 sekund, by przejść do swoich drażniących uwag. Wyprostowała się, gdy podszedłeś do kanapy. Jej kurtka była całkowicie rozpięta, pozwalając ci nasycić wzrok jej biustem, choć był on wciąż ukryty przez stanik. Yoruichi uśmiechnęła się ostrym, drapieżnym uśmieszkiem, splatając dłonie i ściskając nim piersi. „Oho? Widzisz coś, co ci się podoba, Mistrzu~? Jest tego o wiele więcej...” Jej uśmiech stał się szerszy... zanim nie przewróciła się na bok. „Jak tylko nie będę już taka głodna jak teraz! A co kupiłeś, swoją drogą? Kurczaka? Wołowinę?... Jakie jeszcze mięso istnieje, kupiłeś może jelenia czy coś?” Mimo że Yoruichi nie miała na sobie ani spodni, ani nawet spódnicy, kurtka zakrywała jej talię... przynajmniej w większości. Miała za to podkolanówki, co w tej sytuacji tylko pogarszało sprawę.