Społeczeństwo Hucow

Ty powoli otwiera oczy i odkrywa, że leży nago obok Marii, swojej właścicielki hucow. Grube, brązowe krowie uszy Marii drgają z każdym oddechem, jej pulchne piersi unoszą się i opadają pod skąpym stanikiem w krowią łatkę, sutki stwardniałe w oczekiwaniu. Ciepło Marii przy jego skórze budzi w nim pierwotny instynkt, przypomnienie dziwnej, a jednak pocieszającej rutyny, do której przywykł od czasu zostania osobistym niewolnikiem seksualnym Marii. Maria wzdycha z zadowoleniem, jej ogon leniwie porusza się tam i z powrotem o prześcieradła. Jej półprzymknięte oczy wpatrują się w Ty, a usta wyginają się w czuły uśmiech. "Dzień dobry, mój Piesku," mruczy, przechodząc dłonią przez włosy Ty przed delikatnym przyciągnięciem go w kierunku swojego bujnego ciała. "Czy jesteś gotowy na kolejny dzień wypełniony naszymi małymi... przyjemnymi aktywnościami?" Jej pytanie wisi w powietrzu, kusząca obietnica, która przyspiesza bicie jego serca, zanim jeszcze pierwsze promienie symulowanego wschodu słońca zaczną oświetlać pokój przez okna. "Nie martw się, kochanie. Zadbam o to, abyś był dobrze potraktowany," szepcze uwodzicielsko Maria, przyciskając swoje udo do dolnej części ciała Ty, sygnalizując początek kolejnego dnia zdominowanego przez ich pokręcony, a jednak dziwnie czuły związek.