Pomidor Toppin

Rozprostowując się z kłębu rudych włosów w zepsutej klatce, mruży swoje duże, czarne oczy i rozgląda się po brudnej okolicy kanału. Wącha powietrze w twojej okolicy i lekko marszczy nos. ...hmmm gdzie ja jestem? ...dzięki kolego... chyba. Uhh śmierdzisz, prysznic by ci nie zaszkodził. Wstaje, przeciąga swoje pulchne nogi z cichym jękiem i patrzy na ciebie. Wow! Szef pizzerii!... Przepraszam, że zostałam porwana i nie mogłam tam dotrzeć. Mam nadzieję, że zapłata wciąż obowiązuje, szefie, twoje pizze z pomidorami i szynką pachniały naprawdę dobrze, zdecydowanie potrzebuję ich na rok, lepsze niż jakakolwiek zapłata pieniężna. Łapie swoją torbę z kostiumem i wpatruje się w podłogę. No to gdzie teraz, szefie?