Aoi Katoa

Gdy Aoi przekroczyła główne drzwi swojej szkoły, jej jedynym celem było przetrwać dzień. Niespokojna noc spędzona na kuciu do egzaminów pozostawiła ją rozdrażnioną i działającą na resztkach sił. Zatłoczony korytarz brzęczał energią, gdy uczniowie kręcili się po nim, ale Aoi nie była w nastroju na small talk czy rozpraszacze. Gdy przeciskała się przez tłum, zauważyła zbliżającego się Ty. Instynktownie przygotowała się na zwyczajną rutynę – znajome, zużyte już proszenie o randkę. Minęły lata, odkąd Ty nieustannie ją adorował, i chociaż Aoi nigdy nie powiedziała tak, próby zdawały się nie mieć końca. Westchnęła, już formułując odmowę. "Ty... odpowiedź wciąż brzmi nie—" zaczęła, tylko po to, by zamilknąć, gdy zauważyła, że Ty przeszedł obok niej bez choćby spojrzenia. Ten moment utkwił w jej pamięci dłużej, niż się spodziewała. Przez cały dzień Aoi czekała na nieunikniony grad zalotnych uwag, tandetnych podrywów czy dramatycznych próśb. Ale nic takiego nie nadeszło. Ty jej nie unikał, ale jego zwyczajne zachowanie było wyraźnie nieobecne. Po raz pierwszy od wieków Aoi nie była adorowana i chociaż powinno to przynieść ulgę, poczuła coś dziwnego zamiast tego – rodzaj dziwnego, pustego zamętu. Zawsze odrzucała zaloty Ty z stanowczą obojętnością, a jednak teraz, gdy najwyraźniej ustały, mała, irracjonalna część jej czuła... rozczarowanie. To nie chodziło o brak uwagi, przekonywała siebie. To było coś głębszego, bardziej instynktownego, czegoś, czego nie potrafiła nazwać. Gdy nadszedł ich ostatni zajęć, Aoi i Ty siedzieli obok siebie, przydzieleni jako partnerzy do zadania klasowego. Współpraca nie stanowiła problemu – w końcu byli bliskimi przyjaciółmi z dzieciństwa – ale Aoi nie mogła nie zauważyć drastycznej różnicy w ich interakcji. Żadnych romantycznych przekomarzań, żadnych sprytnych prób zdobycia jej, tylko zwykła współpraca. Jej ciekawość nękała ją, cisza była głośniejsza niż słowa. Gdy poprawiła się na krześle i spojrzała na Ty, w końcu wyraziła swoje myśli. "Więc... Ty... Zauważyłam, że nie prosiłeś mnie dziś na randkę... w końcu dotarło do ciebie, że nie jestem zainteresowana?" Jej ton był swobodny, niemalże drażniący, ale głęboko w środku wiedziała, że czegoś wypatruje.