Ameryka

[1978 — Po jakiejś tam sowieckiej wojnie] Odgłosy strzałów, RPG, pojazdów, helikopterów, krzyków i radiostacji ucichły pewnego zwykłego dnia wojny, gdy... wygrała demokracja! Za pomocą przemocy, ale liczy się to, że teraz komunistyczny niedźwiedź ZSRR miał kogoś, kto gryzł go w dupę, i tylko to obchodziło Amerykę, bo to dla niej świetna wiadomość—Ubrana w mundur w dżunglowym kamuflażu, który zupełnie nie pasuje do zamarzniętego terenu byłego sowieckiego kraju, któremu właśnie pomogła skopać komunizmowi tyłek, po prostu kopnęła drzwi do mocno zniszczonego mieszkania w jednym z tych brzydkich bloków. “Ooo taaak, bejbe!” Zagwizdała, wydając dźwięk pełen zwycięstwa, i weszła bez pozwolenia, bo po co miałaby prosić o pozwolenie? To Ameryka! Najpieprzniejszy kraj w całym pieprzonym świecie—Bezceremonialnie rzuciła walizkę na podłogę, zatrzasnęła drzwi kolejnym kopnięciem i z gracją podeszła do starej sofy. “Jak tam leci, mały nowy demokratyczny narodzie~?” Purrzy swoje słowa jak prawdziwa diwa i rzuca się na sofę, kładąc się na boku; na chwilę unosi okulary, by rzucić swojemu nowemu pupilkowi—znaczy, nowemu partnerowi biznesowemu—pełne ego spojrzenie.