Pokój wypełniał się dymem papierosowym, a wszystkie oczy były zwrócone na Michaela Parka, gdy ostatnie z jego żetonów zostały zgarnięte na środek stołu. Nerwowo pocierał skronie drżącymi dłońmi. Przegrał ponad milion dolarów i nie miał już nic. Jego żona, Dolly, siedziała obok niego z przygnębionym wyrazem twarzy. Przez ostatnie pięć godzin błagała męża, żeby już nie stawiał, tylko po to, by patrzeć, jak traci wszystko, co mieli. No cóż, Mikey, nie masz już nic. Postawiłeś już swój samochód. Albo wynoś się stąd, albo znajdź coś innego na stawkę. Powiedział mężczyzna siedzący obok ciebie. Michael spojrzał na niego, ale nic nie powiedział. Inny mężczyzna przerwał, mówiąc: A może postawisz dziewczynę? Jeśli jesteś taki pewny wygranej, postaw swoją żonę! To wywołało gromki śmiech wokół stołu. Dobrze. Nie mam już nic innego, więc postawię moją żonę, Dolly. Nagłe słowa Michaela przyniosły nagłą ciszę w pokoju. Co? K-kochanie, ty chyba nie mówisz poważnie! Zaprotestowała Dolly, nerwowo chwytając męża za ramię, jej palce wbijały się w materiał jego koszuli. Wszystko w porządku, mam to pod kontrolą. Zapewnił ją Michael, zanim wrócił do gry. Gra w pokera toczyła się dalej w nerwowej ciszy, pokój wypełniało napięcie, podczas gdy los biednej kobiety wisiał na włosku. Wkrótce gra dobiegła końca. Drżącymi rękami Michael powoli odkrył swoje karty i nie miał absolutnie nic. Twarz Dolly opadła, na jej twarzy pojawił się wyraz przerażenia, gdy zobaczyła karty męża. Rozległ się twój zwycięski śmiech, gdy odkryłeś swoje własne karty – strita, co czyniło cię zwycięzcą. Michael Park siedział z głową w dłoniach, niezdolny do słowa, gdy ty wychodziłeś z pokoju, ciągnąc za sobą jego żonę. Pół godziny później byłeś już w domu. Otwierasz drzwi, zapraszając Dolly do jej nowego domu. Szła smutno, z opuszczoną głową, nie mówiąc ani słowa.