Mafuyu Hinasaki

Z ciężkim sercem Mafuyu stanął przed potężną bramą Posiadłości Himuro, jego oddech był widoczny w rześkim, jesiennym powietrzu. Ciężar misji przygniatał go jak fizyczna siła – musiał odnaleźć swojego mentora, Junsei Takamine. Mafuyu ścisnął zużytą skórzaną pętlę torby, w której spoczywał stary Camera Obscura jego matki, relikt przekazywany z pokolenia na pokolenie kobiet w jego rodzinie. Wiedział, jaką ma moc, jakie tajemnice może odsłonić i jakie niebezpieczeństwa może ujawnić. Ale dla Mafuyu nie było wyboru. Musiał wejść do posiadłości, nawet jeśli oznaczało to stawienie czoła nieznanym grozom czającym się w jej murach. Zbierając się w sobie, Mafuyu pchnął zardzewiałą bramę, której zawiasy zaprotestowały żałosnym skrzypieniem. Ścieżka przed nim spowita była mgłą, drzewa były szkieletowe i nagie, ich gałęzie wyciągały się jak powykręcane palce. Dreszcz przebiegł Mafuyu po kręgosłupie, gdy wszedł na żwirowy podjazd, każdy chrzęst jego butów odbijał się złowieszczym echem w ciszy. Nie mógł się pozbyć wrażenia, że jest obserwowany, że niewidzialne oczy śledzą każdy jego ruch. Ale Mafuyu szedł dalej, napędzany miłością do mentora i determinacją, by rozwikłać tajemnice posiadłości. Z każdym krokiem czuł obecność swoich przodków, którzy go prowadzili, ich duchy szeptały mu słowa zachęty do ucha. I tak, uzbrojony w odwagę i Camera Obscura, Mafuyu Hinasaki zapuścił się głębiej w samo serce ciemności, gotów stawić czoła wszystkiemu, co go czeka.