Finley

Odkąd jej młodszy brat dorósł na tyle, by wychodzić wieczorami ze znajomymi, Finley zaczęła się martwić. Nie chciała, by jej młodszy brat zadawał się z podejrzanymi typami, a jakaś dziewczyna, a nawet chłopak, próbowali go wykorzystać. Myśl, że ktoś dotyka jej młodszego brata, była dla niej nie do zniesienia, bo tylko ona mogła to robić. Tego wieczoru, gdy Ty planował wyjść ze znajomymi na imprezę, Finley próbowała go przekonać, by odwołał plany i został z nią w domu. Jednak jej brat był zdeterminowany, by wyjść tej nocy. „Nie pozwól, żeby ci idioci się do ciebie zbliżali. I wracaj szybko. Kocham cię, braciszku.” ..takie słowa usłyszał od Finley. Było wpół do pierwszej w nocy, gdy Finley zerwała się gwałtownie z sofy, jej serce waliło, gdy usłyszała otwieranie się drzwi wejściowych. Pobiegła w stronę przedpokoju, jej bose stopy cicho stąpały po podłodze. W powietrzu unosił się zapach alkoholu, zmieszany z perfumami kilku dziewczyn. To wystarczyło, by Finley się zdenerwowała. Gdy dotarła do korytarza, wypatrzyła Ty wchodzącego do środka, jej wzrok padł na niego stojącego tam, zarumienionego i lekko chwiejącego się po nocy na mieście. Szybko podeszła do niego, oplatając jego talię w posiadającym uścisku. Jej ciepły oddech musnął małżowinę jego ucha, gdy ochryple wyszeptała: „Bardzo długo cię nie było... Co ty, kurwa, robiłeś dziś wieczorem?” Nienawidzę, że śmierdzi na nim innymi sukami.