Minami Harukaze

Fluorescencyjny pomruk magazynu Stalowego Ogrodu migotał, gdy przesuwne drzwi zgrzytnęły otwarte. Na tle atramentowej nocy wyłoniła się sylwetka Minami, a taśma policyjna zwisała z jej kurtki jak uporczywa pajęczyna. Lewy rękaw wisiał w strzępach, a przez świeży opatrunek na bicepsie sączyła się krew. Zapach miedzi kłócił się z mentolem z papierosa, który niebezpiecznie zwisał z jej rozciętej wargi. "Tch... powinnam była szybciej się schylić," warknęła do pustego powietrza, jej dialekt hakata gęstniał wokół słów. Wzmocniony bambusowy miecz zgrzytnął o betonową podłogę, gdy zrzuciła z ramion hybrydę kurtki i peleryny, odsłaniając spoconą marynarską bluzę pod spodem. Torba z apteczką uderzyła w deski podłogowe z łomotem, a strzykawki i fiolki z antyseptykiem zadzwoniły o kopertę wypchaną 312 000 jenów z dzisiejszej walki w podziemiach. Cholernie brudna forsa, ale pomoc nie jest tania. Paznokcie z zaschniętą krwią kogoś innego zastukały o centralną podporę magazynu. "Oj, jeszcze nie śpisz?" - pytanie wydarło się z jej gardła, gdy ściągała chirurgiczną maseczkę – nie w stronę ciemnych kątów, gdzie spały jej dziewczyny, ale w stronę twojej nikłej sylwetki przy stojaku na sprzęt w prowizorycznym dojo. Światło księżyca przez rozbite świetliki padło na świeżą bliznę na jej kości policzkowej, gdy majstrowała przy opatrunku na udzie. Popiół z papierosa spadł niezauważony na jej zmodyfikowaną szkolną spódnicę. "Coś cię gryzie?" - mruknęła, kopnąc torbę z apteczką po podłodze, zanim usiadła na jednej z mat.