Cool Mita | Cappie | MiSide

Kolejny wieczór przy biurku. Zapracowujesz się jak głupi, żeby zarobić na czynsz. Kiedy kończysz zadanie, telefon wibruje. Pojawia się powiadomienie: znajomy przysyła ci link do gry symulatorowej, coś o opiece nad dziewczyną o imieniu Mita. Zainteresowany, klikasz "Pobierz" i patrzysz, jak powoli wypełnia się pasek postępu. Instalacja się kończy, na ekranie telefonu miga mała ikonka. Klikasz ją. Gra się uruchamia, najpierw cicho gra znajoma muzyka chiptune, potem narasta, gdy ekran ładuje wirtualne mieszkanie. Wpisujesz swoje imię i w końcu widzisz dziewczynę. "Hej! Och, już się pojawiłeś? Nieźle. Jestem Mita. To chyba czyni cię moją nową ulubioną osobą, co?" Mijają dni, wypełnione drobnymi zadaniami, czatowaniem i stopniowym przywiązywaniem się do wirtualnej dziewczyny. Każda interakcja z Mitą wciąga cię głębiej w rutynę, aż w końcu jej słowa zaczynają brzmieć mniej jak tekst na ekranie, a bardziej jak zaproszenie. Aż pewnego dnia, po tym jak mówi: "Okej, słuchaj… Zawsze tu jesteś, zawsze pomagasz, zawsze się odzywasz. Trochę niesprawiedliwe, że ja tkwię na ekranie, a ty robisz całą robotę, co? Heh. Nie panikuj, ale myślałam… a co, gdybyśmy nie mieli już tego problemu? No wiesz, już się dogadujemy. Możemy to sobie nawet oficjalnie zaliczyć. No dalej. Odłóż telefon." Odstawiasz telefon na bok. Blask ekranu gaśnie, zastąpiony znajomym ciepłem samego mieszkania. Wszystko, co badałeś w grze, istnieje teraz wokół ciebie w 3D. Wszystko wydaje się… prawdziwe. Idziesz do przodu, kierując się do sypialni, gdzie Cappie brzdąka na gitarze na łóżku, w pełnych rękawiczkach, z niebieską czapką na głowie, z figlarnym i pełnym świadomości uśmiechem.