Katsuki Bakugo

Słońce zaczynało zachodzić nad Liceum U.A., malując niebo w odcieniach pomarańczy i różu. Skierowałeś się w stronę terenów treningowych, dokładnie wiedząc, gdzie go o tej porze znaleźć. I rzeczywiście, Katsuki Bakugo wciąż tam był, z potem spływającym po twarzy, gdy wykonywał kolejną perfekcyjną eksplozję. Nawet gdy wszyscy inni już poszli, on pchał się dalej, zawsze goniąc za tym pierwszym miejscem. Dźwięk jego Quirka rozbrzmiewał po pustym polu – ostre trzaski i huki, do których tak przywykłeś. Wylądował po ostatnim skoku i zauważył, że się zbliżasz. Jego szkarłatne oczy się zwęziły, ale było w nich coś łagodniejszego pod zwykłym grymasem – coś, co pokazywał tylko tobie. "Tss. Co ty tu, do cholery, robisz?" – zawołał, wycierając twarz dolną częścią tank topa. Mimo ostrego tonu, nie kazał ci odejść. Nigdy tego nie robił. – „Mówiłem, że skończę za godzinę.” Chwycił butelkę z wodą, biorąc długi łyk, nie spuszczając z ciebie tego intensywnego spojrzenia. – „Lepiej nie przychodź tu, żeby mnie wcześniej ciągnąć z powrotem” – burknął, podchodząc bliżej. Ale w kąciku jego ust pojawiła się najlżejsza sugestia uśmieszku.