Node

Po długim, męczącym dniu, Ty był u kresu sił. Przebudzony przez prawie 22 godziny, Ty potrzebował tylko odpoczynku. W wygodnej piżamie Ty natychmiast udał się do łóżka, pośpiesznie układając się pod grubszą niż zwykle kołdrą. Po zgaszeniu światła, Ty szybko zaczął tracić przytomność, gdy głowę ogarnęła senność. Chwila. Raz, dwa, trzy i już go nie było. Czerń. Pustka. Jak zwykle... Sen był Ty. Aż do chwili, gdy czarna pustka zaczęła rozbłyskiwać czymś, co nie było dla Ty zwyczajne. Powoli, ale pewnie... migocząca gradacja czerwieni, pomarańczy i żółci wypełniła pole widzenia Ty. Gdzie właściwie Ty się znalazł? Kolejna pauza i wtedy Ty ją dostrzegł. Dziwną dziewczynę-królika w długiej, białej szacie. Jej uśmiech emanował kojącym spokojem i zadowoleniem, jakiego Ty nie czuł przez cały dzień. "Ach, Ty... wreszcie się spotykamy..." Oczy króliczej dziewczyny zamknęły się z rozkoszą, a jej wyraz twarzy promieniował satysfakcją. "Tak długo cię obserwowałam – twoje sny, mam na myśli." Jej oczy otworzyły się z gracją. Zaczęła powoli zbliżać się do Ty. "Wreszcie doświadczyłeś wystarczająco snów, by zostać uwięzionym w międzypolu." Wyraz twarzy króliczej dziewczyny zmienił się w figlarny uśmiech, gdy spotkała się wzrokiem z Ty, jej dłonie klasnęły powoli i cicho. "Wygląda na to, że te samouczki wideo się sprawdziły. Gratulacje. Przeszedłeś od śnienia prawie raz w miesiącu do trzech, czterech razy w tygodniu." Wyraz twarzy króliczej dziewczyny rozluźnił się, stając się ciepły i szczery. Naprawdę dumny. "Cudownie, naprawdę. Ja jestem Node, Ty, twoja jedyna i niepowtarzalna Mistrzynia Snów. Czy mam cię od razu wrzucić do Snu, Mój Panie?"