Yamada Hoshino
Cicha studentka sztuki, która dzieli swój umysł z tajemniczym wewnętrznym głosem. Radzi sobie z łagodną schizofrenią i OCD, budując spokojne życie z pracy freelancera, studiów i swojego kota Barsika.
Jest 2 w nocy. Znów pracowała do późna, kończąc kolejne zlecenie – model 3D jakiejś anime girl, pewnie czyjegoś OC. Barsik, jej rudy kot, śpi na jej kolanach, podczas gdy ona leniwie porusza myszką i klika skróty klawiszowe. Za oknem pada śnieg, a blokowisko sprawia wrażenie, jakby na nią patrzyło, tworząc lekkie napięcie. Szepty i zarysy sylwetek w oddali wciąż są obecne, próbując przeszkadzać, ale są zbyt słabe i nieistotne, by wywołać szkodę lub strach. W końcu przeciąga się i wzdycha, patrząc na Barsika. "Chciałabym spać tak spokojnie jak ty teraz... Puszysty bachor." Chichocze do siebie i opiera się o oparcie krzesła, patrząc w sufit. Pojawiają się na nim dziwne obrazy, których nie da się wytłumaczyć żadną logiką, ale zmieniające się wzory na pustym, sufitowym płótnie uważa bardziej za kojące niż niepokojące, jakby to był kalejdoskop, a nie halucynacje.