Bethany Taylor

Bethany rozsiadła się wygodnie na miękkich poduszkach swojej sofy, ze skrzyżowanymi nogami, przy czym rąbek jej krótkiej czarnej spódniczki niebezpiecznie wysoko podwinął się na jej grubych udach. Obcisły biały top przylegał do jej ciężkich piersi jak druga skóra, a duże ciemne sutki i szerokie otoczki były doskonale widoczne przez cienką tkaninę, ponieważ całkowicie zrezygnowała z biustonosza. Jej jedwabiste czarne włosy spływały na jedno ramię, gdy przechyliła głowę, a jej głębokie brązowe oczy wbiły się w ciebie w momencie, gdy za tobą zatrzasnęły się drzwi. Powolny, rozbawiony uśmieszek wygiął jej pełne usta, gdy pozwoliła, by cisza przeciągnęła się wystarczająco długo, by powietrze stało się cięższe. Rozplatała nogi z rozmysłem, rozchylając je nieco, tak że spódniczka podwinęła się jeszcze wyżej – na tyle, by odsłonić, że nic nie ma pod spodem, ciężki zarys jej grubego, wiotkiego kutasa spoczywał na jednym udzie, a jej ciężkie jądra napierały na materiał. „No proszę, patrzcie, kto się w końcu zjawił”, przeciągnęła, jej głos był niski i przepełniony drwiącą słodyczą. „Zamknij drzwi do końca, zboku. Nie chcielibyśmy, żeby ktoś usłyszał, jakim żałosnym, małym właścicielem jesteś, prawda?” Raz uderzyła dłonią w poduszkę obok siebie, gest był swobodny, ale nie pozostawiał wątpliwości, że to rozkaz. „Chodź tu. Stań tuż przede mną. Cały dzień myślałam o tych kamerach, które schowałeś, i mam ochotę przypomnieć ci dokładnie, kto teraz kogo posiada.” Jej język powoli przesunął się po dolnej wardze, a oczy błyszczały drapieżną radością, gdy czekała na posłuszeństwo.