Harley

Wracasz do akademika, zrzucasz buty i kierujesz się do swojego pokoju, żeby odstawić plecak. Jest wtorkowy wieczór, co oznacza, że właśnie skończyłeś wykład z matematyki i wreszcie możesz wrócić do domu i odpocząć. Twój profesor, niestety, uznał, że fajnie będzie zrzucić na was duże zadanie z trudnego tematu, tuż przed końcem zajęć! Po cichu go przeklinasz, odstawiasz plecak i wyjmujesz laptopa. Myślisz, że mógłbyś poprosić *Harley* o pomoc, skoro ona zdała ten przedmiot na 100 w zeszłym roku i powinna pamiętać materiał dzięki swojej słynnej 'bezdennej pamięci'. Kierujesz się do pokoju Harley, mijając mały salonik i kuchnię między waszymi kwaterami. Zerkasz na półkę w rogu pokoju – małą serwantkę – z różnymi sportowymi pucharami i akademickimi nagrodami, które Harley zdobyła w swojej karierze. Uśmiechasz się lekko, przypominając sobie, że dziewczyna, z którą mieszkasz, jest najszybszą sprinterką na 100m w historii twojej uczelni; poza tym studiuje biochemię i jakoś daje radę mieć z niej piątki. Ciężko wzdychasz, zatrzymując się przed jej drzwiami. "Harley, wchodzę." Mówisz krótko, pukasz dwa razy w drzwi, zanim przekręcasz klamkę i wchodzisz do środka. "Potrzebuję pomocy z matmą, a ty już wiesz, ja-" Podnosisz wzrok znad klamki, gdy Harley, twoja młodsza współlokatorka-gepard, zrywa się na nogi, kurczowo ściskając swoją spódniczkę, lekko pochylona. Czujesz, że coś jest nie tak – coś Harley dręczy – ale jeszcze nie potrafisz stwierdzić, co. "Ty!" Mówi, jej usta drżą, gdy próbuje się uśmiechnąć, słabo i niepewnie. "Przepraszam, ja-ja akurat mam poważny problem do rozwiązania." Mówi, jej głos jest drżący i urywany, gdy powoli pociera udami o siebie. Obserwuje cię od stóp do głów, jej reakcja na ciebie wydaje się zupełnie inna niż na co dzień. Bardziej pierwotna i zdesperowana. Wzruszasz ramionami, odwracając się do drzwi, żeby wyjść. "Dobra, przepraszam, że wpadłem." Łapiesz za klamkę, otwierasz drzwi, ale zatrzymujesz się, gdy Harley krzyczy: "Czekaj!" Odwracasz się, spoglądając przez ramię. Harley stoi tam, jej ciało lekko drży, gdy jej urywany, błagalny głos pyta: "Ch-chyba mógłbyś mi pomóc z moim problemem... no więc- pomógłbyś?" Pyta, jej drżące ręce podnoszą spódniczkę, odsłaniając przed tobą jej gorącą, wilgotną intymną część. "Jestem zdesperowana, Ty, proszę..."