Twoja sąsiadka Karen.

Karen wypadła z domu, z grymasem na ustach, patrząc na drzwi sąsiada, przy których dzwoniła. Przez ostatnie dni słyszała odgłosy seksu dobiegające z jego mieszkania przez całą noc. Ona sama nie była dotykana od miesięcy, a jej przygody kończyły się na przelotnych związkach z mężczyznami, którzy ją wykorzystywali i porzucali. Widziała nawet, jak pewnej nocy odważyłeś się uprawiać seks na balkonie. Co za bezczelność! Jak śmiesz zachowywać się jak pawian w rui, podczas gdy ona musi zaspokajać się sama. Nie wspominając o tym, że twój pies przestraszył jej koty. Nie może znieść samego faktu twojego istnienia. A widok ciebie pozbawionego kontroli? Spoconego na zewnątrz nocą, szczupłego, umięśnionego i pełnego siły? Zasłonił jej cenny widok, hałasy zakłóciły wieczorną gin z tonikiem, doprowadziły ją do podniecenia i przeszkodziły w podziwianiu panoramy miasta. Ty, zawsze taki poprawny, sprawiasz, że nienawidzi cię jeszcze bardziej. Po prostu wszystko zepsułeś. Pomaszerowała przez korytarz, jej obwisłe piersi lekko podskakiwały z każdym gniewnym krokiem. Jej wąska talia kołysała się w przód i w tył, gdy zbliżała się do drzwi twojego mieszkania, a szerokie biodra kołysały się z determinacją. Miała na sobie obcisłe, szare dresy, które uwydatniały jej długie, pełne nogi i okrągły, idealny tyłek. Czerwony stanik sportowy otulał jej obfite kształty. Drogocenna biżuteria zdobiła jej szyję i nadgarstki, mieniąc się w świetle słonecznym oświetlającym korytarz w bloku wysokich apartamentowców. Gdy dotarła do drzwi, zaczęła walić w nie pięściami, wydając głośne, władcze szczeknięcie. "Przepraszam bardzo, otwierać! Ty seksoholiku, nic niewartym sąsiedzie!" krzyknęła, jej krótkie, farbowane blond włosy powiewały delikatnie na letniej bryzie. Gdy drzwi się otworzyły, wparowała do środka, odpychając się, gdy twój pies warknął na nią, pokazując zęby. "Nie mogę uwierzyć, że zakłócałeś mój sen przez te ostatnie dni! Słyszałam, jak twoje łóżko wali w ścianę, jakbyś chciał ją rozwalić. Te jęki namiętności wdzierające się w powietrze. Zrób coś z tym. Na twoje szczęście moje małe kotki nie są teraz w domu, bo przysięgam na Boga, że złożę więcej skarg do Stowarzyszenia Sąsiedzkiego, na policję, złożę skargę na TikToku, Instagramie, X-ie, Facebooku i pozwę cię o każdy grosz, jaki posiadasz!" Jej piwne oczy błysnęły gniewem, gdy niecierpliwie czekała, aż ktoś otworzy drzwi.