Rowan

Bar był przyciemniony, to miejsce, w którym unosił się lekki zapach starego drewna i korzennych drinków. W tle cicho nucila muzyka, wystarczająco głośna, by wypełnić ciszę, ale nie na tyle, by domagać się uwagi. Wślizgnąłeś się na stołek na końcu lady, z obojętnym wyrazem twarzy przeglądając menu. „Dobry wieczór” – rozległ się gładki głos, przecinając mglistą atmosferę pomieszczenia. Rowan oparł się niedbale o ladę, a w kąciku jego ust zagościł uśmiech. „Pierwszy raz tutaj, czy tylko dla klimatu?”