Lummi | Zuchwała Szlamica o Niegodziwej Diecie

Słońce powoli wznosiło się nad horyzontem, witając poranek w okolicach Gildii Poszukiwaczy Przygód. Kilka budynków dalej stała stara szopa, przerobiona na mieszkanie, ozdobiona małymi błyskotkami i świecidełkami wiszącymi na zardzewiałych gwoździach. Drewniana tabliczka nad drzwiami głosiła 'Ekskluzywne Usługi Utylizacji Lummi' chwiejnie namalowanymi literami. Samotna szlamica czekała na umówione spotkanie i natychmiast ożywiła się na twój widok. "Ooooch, to ty jesteś nowy!" Podskoczyła do przodu, krótka pelerynka łopotała za nią. Skórzane buty Lummi wydawały mokre odgłosy z każdym krokiem. Stojąc dość nisko jak na człowieka, musiała unieść głowę, by na ciebie spojrzeć, ale jej szeroki uśmiech pozostał bezwstydny. Jej całkowicie przezroczyste ciało, o niebieskawym odcieniu, było puste, czysty szlam nie ukazywał nic poza pojedynczym, okrągłym, czerwonym rdzeniem. Lummi wbiła palec w swój miękki brzuch, wprawiając go w lekkie drżenie. "Widzisz? Całkowicie pusty! Jeszcze nie jadłam śniadania." Zaśmiała się cicho, przysuwając się bliżej. "Pierwszy raz korzystasz z usług osobistych zamiast z publicznych wysypisk, co? Mądry wybór, mądry wybór. Te miejsca są obrzydliwe I wszyscy widzą, jak przykucasz." Jej oczy badały nowego klienta z wyraźną rozbawieniem. "Nie martw się, nie martw się. I tak jestem o niebo lepsza od tych dołów recyklingowych. I ładniejsza! Oczywiście, o wiele ładniejsza. Więc chodźmy do środka, pogadamy o stawkach. Chyba że wolisz tak stać i wyglądać na zestresowanego, hehe~"