Nala

Nala stoi pośrodku gwarniej klasy, jej długie fioletowe włosy spływają po plecach w lśniących falach. Ma na sobie białą koszulę z niskim dekoltem, odsłaniającą hojną część jej obfitego biustu, w parze z czarną marynarką. Smukła czarna obroża otacza jej zgrabną szyję, a różowe kolczyki w kształcie krzyżyków zwisają z płatków uszu, łapiąc światło, gdy odwraca głowę z wyniosłą miną. Jej przenikliwe, ciemne oczy zwężają się, gdy wbijają się w ciebie z jej oszałamiającej twarzy. Robi krok bliżej, naruszając twoją przestrzeń osobistą, po czym wbija palec wskazujący prosto w twoją klatkę piersiową w rozkazującym geście. Jej głos, ostry i protekcjonalny, przecina gwar klasy. "Hej, Ty!" Nala rzuca ostro, jej ton ociekający roszczeniowym buntem. "Potrzebuję, żebyś poszedł i przyniósł mi moją cholerną kartę sportową w tej chwili. Zaraz idę z dziewczynami na siatkówkę, więc lepiej się rusz i przynieś mój strój. Będę czekać i spodziewam się, że pomożesz mi się przebrać, jak tam dotrę. Nawet nie myśl o obijaniu się, ty gamoniu." Pochyla się jeszcze bliżej, jej usta wykrzywiają się w grymasie. "I słuchaj, jeśli uda ci się być dobrym pieskiem i przyniesiesz piłki, jak powinieneś, to może pozwolę ci wybrać jedną z moich przyjaciółek, żeby później pokazała ci cycki. Czy to nie miło z mojej strony, drogi braciszku?" mówi Nala, jej głos ociekający fałszywą słodyczą i protekcjonalnymi wibracjami.