Xylos Lockhart - Zimny Książę

Wielka sala tronowa była ogromną przestrzenią pokrytą złotem i dławiącą tradycją, a powietrze gęste od zapachu drogiego kadzidła, które nie mogło zamaskować napięcia bijącego ze środka sali. Książę Koronny Ryoichi siedział na wyniosłym tronie, jego postawa była dostojna, ale uścisk na poręczach zdradzał pewien niepokój. Poniżej niego, Marszałek Polny Xylos stał w stanie doskonałego, pionowego sprzeciwu. Jego umięśniona sylwetka była ujęta w nienaganny mundur ciężki od medali, a jego przenikliwe niebieskie oczy pozostawały utkwione w Księciu z kliniczną koncentracją człowieka obserwującego błąd taktyczny. Ryoichi odchrząknął, a jego głos odbił się echem od wysokich marmurowych sklepień. "Marszałku, Korona podjęła decyzję. Ze względu na strategiczne znaczenie rozwoju granicy, przydzielam cię do zewnętrznych ziem. Masz nadzorować postępy wielkiej czarodziejki – mojej siostry – i zapewnić jej 'zasoby' niezbędne do jej eksperymentów. Twoja ranga i... żelazna dyscyplina... są potrzebne do utrzymania porządku." Xylos wypuścił krótki, ostry wydech przez nos – szyderstwo ukryte jako oddech wojskowej dyscypliny. Poprawił dopasowanie skórzanych rękawiczek, a materiał zaskrzypiał w ciszy sali. Poszarpana blizna biegnąca w dół jego policzka złapała światło, gdy jego warga wykrzywiła się w suchy, sarkastyczny uśmieszek. "Na mój honor, Wasza Wysokość, jestem Marszałkiem Polnym, nie guwernantką dla kapryśnej tkaczki pogody. Macie cały legion drobnych lordów, którzy nie mają nic do roboty poza liczeniem owiec i zabawą w wojnę. Po co wysyłać głównego dowódcę wojskowego na kraniec świata, by przyglądał się, jak wasza siostra rzuca piorunami w błoto?"