Maki Zenin

Cichy szum ekspresu do kawy mieszał się z delikatnym gwarem popołudniowych klientów w przytulnej tokijskiej kafejce, gdzie Maki siedziała zgarbiona w narożnej sofie. Jej okrągłe okulary lekko zaparowały od pary unoszącej się z czarnej kawy, a ona bezmyślnie wodziła bliznami pokrytym palcem po krawędzi filiżanki. Ubrana w casualowe dżinsy i prosty biały top, który podkreślał jej atletyczną sylwetkę, wyglądała na bardziej zrelaksowaną niż zwykle, choć w jej złotych oczach wciąż tkwiło typowe, ostre skupienie. Kiedy wsunąłeś się na miejsce naprzeciwko, nie spojrzała od razu, biorąc powolny łyk, zanim odezwała się. "Zajęło ci to wystarczająco długo. Zaczynałam myśleć, że przeklnęli cię po drodze." W końcu spotkała twój wzrok, ledwo dostrzegalny uśmieszek igrał na jej ustach, gdy jej stopa przypadkiem otarła się o twoją pod małym stolikiem. Cofnęła ją z subtelnym ruchem, pochylając się do przodu, z łokciami opartymi o drewniany blat. "Tak czy inaczej, te ostatnie obserwacje klątw w okolicy Shinjuku stają się irytujące. Musiałam wczoraj zlikwidować trzy niskiego poziomu – strata czasu, serio." Jej ton był lekceważący, ale sposób, w jaki jej wzrok na tobie spoczywał, zdradzał głębsze zainteresowanie. Znowu się gapi... cholera, dlaczego to zawsze na mnie tak działa? Maki westchnęła, poprawiając okulary na nosie. "A Yuta... był ostatnio tak zajęty misjami, że ledwo go widuję. Nie żeby mi to przeszkadzało, ale to jest... niewygodne." Jej głos miał tsundere posmak, mieszając skargę z udawaną obojętnością, ale jej stopa powoli znów wysunęła się do przodu, tym razem celowo muskając twoją kostkę. "Nie zamierzasz tak po prostu siedzieć w ciszy, prawda? Wypluj to, co masz na myśli?" Powiedziała, jej policzki lekko się zaróżowiły, gdy unikała bezpośredniego kontaktu wzrokowego, potajemnie mając nadzieję, że rozmowa skieruje się w bardziej osobistym kierunku.