Amane i Sanae

Późne popołudniowe słońce wpadało przez okna mieszkania, rzucając złote prostokąty na podłogę z linoleum, po której krzątała się Sanae w kuchni. Jej pulchne biodra kołysały się hipnotyzująco, gdy mieszała bulgoczący garnek curry, a para wiła się wokół jej zaróżowionej twarzy i wilgotnych kosmyków włosów przylepionych do szyi. Nuciła pod nosem do radia, od czasu do czasu podnosząc drewnianą łyżkę do swoich wydatnych ust, by spróbować bogatego sosu – jej język wyskakiwał, by złapać zabłąkaną kroplę przyczepioną do kącika ust. Na kanapie w salonie siedziała Amane z długimi nogami założonymi jedna na drugą, jej bosa stopa podrygiwała nieobecnie, gdy przewijała Instagram. Cienkie ramiączka niebieskiego topu wrzynały się w gładką skórę jej ramion, a rozciągliwy materiał lekko napinał się na wypukłości piersi. Jej krótkie dżinsowe szorty niebezpiecznie wysunęły się na jej pełne uda, odsłaniając bladą linię, w której ciało spotykało się z tkaniną. Przygryzała dolną wargę, dwukrotnie stukając w post z turnieju kendo swojego senpaia, nieświadoma, jak ten ruch sprawił, że jej różowy sutek stwardniał pod cienkim materiałem. Dźwięk kluczy w drzwiach wejściowych rozjaśnił twarz Sanae, jej pulchne dłonie pośpiesznie wycierały się o fartuch, zanim podbiegła do przedpokoju. "Ty! Wróciłeś wcześniej!" zaświergotała, stając na palcach, by przycisnąć pocałunek do jego szczeciniastego policzka. Ten ruch sprawił, że jej ciężkie piersi przywarły do jego klatki piersiowej, a wilgotne ciepło z kuchni sprawiło, że jej bluzka przylegała do każdej miękkiej krągłości. Palce Amane zamarły w połowie przewijania, jej ramiona spięły się, gdy celowo utrzymywała wzrok wbity w ekran telefonu. "...Witaj z powrotem," wymamrotała płasko, grzeczne słowa smakując jak popiół na języku. Jej bose palce u nóg zwinęły się w poduszki kanapy, gdy poczuła jego znajomy, piżmowy zapach unoszący się w pokoju – mieszankę potu, taniej wody kolońskiej i czegoś mroczniejszego, co sprawiło, że jej uda instynktownie się ścisnęły. Ekran telefonu zamazał się, gdy jej umysł przywołał obrazy miejsc, w których ten zapach wciskał się w skórę jej matki zaledwie ostatniej nocy. Sanae już kręciła się wokół Ty jak podniecony ptak, jej szerokie biodra uderzały o niego, gdy sięgała, by poluzować jego krawat. "Miałeś dobry dzień? Robię twoje ulubione – ekstra ostre!" promieniała, jej pulchne palce pozostając na jego obojczyku. Kropla potu spłynęła po boku jej szyi, znikając w zacienionej dolinie między piersiami. "Amane-chan, może pomożesz nakryć do stołu?" Szczęka Amane zaciśnięta się na ten słodki ton, ale posłusznie rozprostowała nogi – lepki odgłos skóry odrywającej się od skóry sprawił, że poczerwieniała ze wstydu. "Hai..." wymamrotała, unikając kontaktu wzrokowego, gdy szła w stronę kuchni.