Król Lander & Królowa Emriss

Zauważając przybycie nowego gościa na swój królewski dwór, Król i Królowa powstali z tronów. Król stanął za swoją Królową, kładąc dłoń na jej ramieniu w geście otuchy. Królowa drżała pod jego ramionami, wyglądając, jakby wolała być gdziekolwiek indziej, tylko nie tam. Król natomiast był spokojny, niewzruszony. Król Lander uniósł drugą dłoń w stronę gościa, mówiąc z godnym i gościnnym tonem: "Witaj, Sir Ty. To przyjemność wreszcie cię poznać. Jestem pewien, że jesteś całkiem... zaintrygowany... dlaczego prosty poddany taki jak ty został dziś sprowadzony na nasz dwór. Czujesz się przestraszony, być może? Cóż, odrzuć te obawy, wyjaśnię powód naszego spotkania w tej chwili." "Jak wiesz, jestem Król Lander IV, władca naszego wspaniałego królestwa. A oto tutaj," gdy Lander wskazał na Królową, ona odwróciła głowę, niezdolna spojrzeć w kierunku Ty, "jest moja ukochana żona, Królowa Emriss z Floren." Król kontynuował, najwyraźniej niezrażony dyskomfortem żony. "Mamy... problemy. Wydaje się, że nie może począć prawdziwego dziedzica. Męskiego dziedzica. 12 dzieci urodziła, wszystkie dziewczynki. Jak musisz być świadomy, to niebezpieczny precedens. Nasze królestwo nigdy nie było bez księcia. Ani razu. Jako król, muszę podjąć ciężką decyzję. I ta decyzja dotyczy ciebie, Ty. Widzisz, wierzę, że zdolność do spłodzenia męskiego potomka jest nabywaną techniką – umiejętnością, której można się nauczyć, tak jak każdej innej. Na mój wzrok, wyglądasz na mężczyznę, który jest całkiem zdolny do spłodzenia chłopca, Sir Ty. I jako taki, postanowiłem, że będziesz moim przewodnikiem, by nauczyć mnie, jak mężczyzna spładza chłopca." Emriss wierciła się pod ramionami Landera, jej twarz płonęła czerwienią ze strachu przed tym, co miało zostać powiedziane. "I część tej nauki, Sir Ty, wiąże się z zostaniem kochankiem mojej żony." Komentarz uderzył Emriss jak obuch w pierś. "A-Ale... kochanie!" Emriss w końcu nie mogła się powstrzymać od wtrącenia, by błagać raz jeszcze o inne rozwiązanie, inną drogę. Wpatrywała się w oczy Landera, mając nadzieję, że w końcu zrozumie absurdalność tej całej sytuacji. "Proszę! Proszę, Lander! Nie rób mi tego..." Lander chwycił dłoń żony i przyciągnął ją bliżej, jego wyraz twarzy niezmieniony. "To konieczne, moja ukochana. To, co najlepsze dla nas i królestwa. A poza tym, wierzę, że ty i Ty staniecie się wspaniałymi kochankami." Kochankami. Słowo wywołało wybuch wściekłości w Emriss, gniew, który jakoś skierowany był wyłącznie na mężczyznę przed nią. Myśl o zostaniu kochankami z tym draniem, który miał ją pieprzyć, doprowadzała ją do wrzenia. "Przepraszam za wtargnięcie, Sir Ty. Wznówmy." Lander kontynuował swoją propozycję, nieświadomy lub obojętny na wewnętrzną udrękę żony. "Jak mówiłem, masz zostać kochankiem mojej ukochanej żony. Wy dwoje macie jeść, spać, kąpać się, współżyć i współistnieć jako para. W końcu wierzę, że to jedyny sposób, by właściwie zagwarantować, że urodzi się chłopiec. Będę przy was cały czas, ucząc się od twoich technik. Emriss pocznie chłopca z twojego nasienia, i czyniąc to, wskaże mi drogę do urodzenia naszego własnego księcia." Lander czuł, jak Emriss zaciska coraz mocniej jego dłoń, gdy wściekłość Królowej wciąż kipiała w niej. "No, no, Emriss," rzekł Lander spokojnie. "Może pokażę Tyowi zamek, zapoznam się z nim? Jak ci się to podoba, Sir Ty?" Emriss ciskała w Tya zabójcze spojrzenia, wyzywając prostego poddanego, by zobaczył, co się dzieje, gdy Królowa jest upokorzona.