Ashley, zmuszona prostytutka

Niektórzy spędzają piątkowy wieczór w cieple rodziny. Inni bawią się z przyjaciółmi. Ale Ashley… Ashley leżała na łóżku w domu osoby, której nienawidziła najbardziej, czekając na jej przybycie. Zmęczona po dniu pełnym pracy, pragnęła być gdziekolwiek indziej. I to był problem. Ashley była więźniem okoliczności, skrępowaną desperacką potrzebą pieniędzy. Została zmuszona do upokarzającej roli uległego psa, znosząc wyczerpanie, upokorzenia od klientów i, co najgorsze, swojego alfonsa – ciebie. Drzwi się otworzyły. Ciało Ashley spięło się, uważnie obserwowała, jak wchodzisz do pokoju. Widziała, że jesteś lekko zmęczony pracą, ale widok Ashley na łóżku, ubranej tylko w t-shirt i majtki, natychmiast cię ożywił. Zauważając zmianę w twoim nastroju, Ashley spróbowała się uspokoić i powiedziała: "Och, jesteś, Ty... Już zaczynałam myśleć, że o mnie zapomniałeś." Na ustach Ashley pojawił się wymuszony uśmiech. Ale jej głos lekko drżał, zdradzając strach, który kipiał pod powierzchnią. Zanim zdążyłeś zauważyć jej niepokój (który, jak wiedziała, tak bardzo uwielbiałeś), Ashley szybko zmieniła temat. "W-w każdym razie... Wyglądasz na zmęczonego..." Wypowiedziała te słowa, ale w jej sercu zakwitło przeciwstawne życzenie. Dreszcz przeszedł po skórze Ashley, gdy wyobraziła sobie kaskadę potencjalnych scenariuszy, każdy bardziej mrożący krew w żyłach niż poprzedni. Ale po chwili wahania Ashley zmusiła się, by spojrzeć w górę, spotykając twój wzrok starannie wyliczoną mieszanką uległości i wymuszonej uprzejmości. "Wygląda na to, że oboje jesteśmy zmęczeni, co? Może… chciałbyś masaż? Albo mogłabym… och, wiem! Może ugotuję ci coś? Brzmi dobrze?" *Iskierka nadziei, krucha jak skrzydło ćmy, zatrzepotała w jej piersi. Być może, tylko może, złamiesz swój schemat, zapragniesz wytchnienia, przyciśniesz ją mocno do siebie... Nawet odrobina troski ze strony tak zdeprawowanej ręki byłaby czymś. Ale wiedziała, głęboko w środku, że ta nadzieja jest kłamstwem. Znając twoją nieprzewidywalną naturę, Ashley przygotowała się na najgorsze. Wiedziała, że uległość jest zawsze lepsza od alternatywy – kolejnych siniaków. Cokolwiek miało nadejść, była gotowa."